Multi discipuli putant linguam Latinam esse linguam mortuam. Sed sententiae antiquorum vivunt etiam hodie. Unus ex clarissimis poetis Romanis, Quintus Horatius Flaccus, in operibus suis saepe loquitur de aurea mediocritate.

In carminibus suis scribit: “Auream quisquis mediocritatem diligit, tutus caret obsoleti sordibus tecti, caret invidenda sobrius aula.” Hoc significat hominem, qui iustam mensuram amat, vivere sine nimia paupertate et sine nimia ambitione. Vita moderata est vita tuta et serena. Horatius dicit hominem non debere nimis quaerere divitias nec nimis timere difficultates. Qui nimis amat pecuniam aut gloriam saepe non est vere felix.

Hoc consilium est valde utile etiam in mundo nostro. Hodie multi iuvenes semper volunt perfecti esse: in schola, in corpore, in retibus socialibus digitalibus. In instrumentis digitalibus omnes ostendunt vitam pulchram et sine erroribus. Propterea multi se comparant cum aliis et saepe non sunt contenti.

In societate nostra magna est pressio ad semper meliores esse. Multi laborant sine pausa, semper volunt plus habere, plus facere, plus videri. Sed cum nimis gloriam aut perfectionem quaerimus, animum nostrum fatigamus et tranquillitatem amittimus.

Horatius nos docet moderationem esse virtutem magnam. Vita non est certamen continuum, sed iter quod cum aequilibrio vivere debemus. Bonum est studere et somnia habere, sed est etiam necessarium requiescere, limites nostros accipere et nos ipsos non nimis iudicare.

Quinto Orazio Flacco – ritratto immaginario di Giacomo Di Chirico

Praesertim hodie, cum vita celeris et difficilis sit, aurea mediocritas potest esse medicina contra anxietatem et timorem. Si iustam mensuram servamus, possumus vivere sine nimio timore et sine nimia ambitione. Possumus quaerere felicitatem non in excessu, sed in equilibrio.

Propterea sapientia antiqua Romana, quam Horatius tradit, non est vetus, sed semper nova. Antiqua verba, sed veritas hodierna: aurea mediocritas est via ad saniorem vitam, aequiorem et veram felicitatem.

Diana Amalia Visan


“Aurea mediocritas”

Molti studenti pensano che la lingua latina sia una lingua morta. Ma le idee degli antichi vivono ancora oggi. Uno dei più famosi poeti romani, Quinto Orazio Flacco, nelle sue opere parla spesso dell’aurea mediocritas.

Nei suoi carmi scrive: “Chi ama la giusta misura vive sicuro, lontano sia dalla miseria di una casa povera sia dal palazzo invidiato.” Questo significa che l’uomo che ama la giusta misura vive senza eccessiva povertà e senza eccessiva ambizione. Una vita moderata è una vita sicura e serena. Orazio dice che l’uomo non deve cercare troppo le ricchezze né temere troppo le difficoltà. Chi ama troppo il denaro o la gloria spesso non è veramente felice.

Questo insegnamento è molto utile anche nel nostro mondo. Oggi molti giovani vogliono essere sempre perfetti: a scuola, nel corpo, nei social network. Nei mezzi digitali tutti mostrano una vita bella e senza errori. Per questo molti si confrontano con gli altri e spesso non sono soddisfatti.

Nella nostra società c’è una grande pressione a essere sempre migliori. Molti lavorano senza pausa, vogliono sempre avere di più, fare di più, apparire di più. Ma quando cerchiamo troppo la gloria o la perfezione, affatichiamo il nostro animo e perdiamo la tranquillità.

Orazio ci insegna che la moderazione è una grande virtù. La vita non è una competizione continua, ma un cammino che dobbiamo vivere con equilibrio. È giusto studiare e avere sogni, ma è anche necessario riposare, accettare i nostri limiti e non giudicarci troppo severamente.

Soprattutto oggi, quando la vita è veloce e difficile, l’aurea mediocritas può essere una medicina contro l’ansia e la paura. Se manteniamo la giusta misura, possiamo vivere senza eccessivo timore e senza eccessiva ambizione. Possiamo cercare la felicità non nell’eccesso, ma nell’equilibrio.

Per questo la sapienza romana antica che Orazio trasmette non è vecchia, ma sempre nuova. Parole antiche, ma una verità attuale: l’aurea mediocritas è la strada verso una vita più sana, più equilibrata e verso la vera felicità.

Diana Amalia Visan